English

Jurisprudentie

Algemeen

HR 30.6.1978 NJ 1978 nr. 685 met noot Scholten (Ebele Dillema)

Wanneer een zeer jeugdig kind wordt aangereden door automobilist die door onvoorzichtig rijden schuld heeft aan aanrijding, is het onbillijk schade die kind door ongeval lijdt geheel of ten dele te zijnen laste te laten op enkele grond dat ongeval mede gevolg is van een – aan leeftijd kind eigen – onvoorzichtig verkeersgedrag.

HR 2.6.1995 NJ 1997 nrs. 700, 701 en 702 met noot Brunner onder nr. 702 (driemaal een aangereden kind, te weten Marloes de Vos, Quafa El Ayachi en Pierre Wildiers)

Art. 6:101 lid 1 BW eerste gedeelte houdt een causaliteitsafweging in: beoordeeld moet worden in welke mate enerzijds weggedrag van kind en anderzijds wijze van rijden van motorvoertuig gevaar voor ontstaan van aanrijding in het leven hebben geroepen. Het komt derhalve niet aan op mate van verwijtbaarheid van een en ander. Beoordeling van mate van verwijtbaarheid komt eerst aan orde bij toepassing billijkheidscorrectie. Zie voor vervolg na terugverwijzing en wederom cassatie: HR 5.12.1997 NJ 1998 nrs. 400, 401 en 402 met noot Hijma onder nr. 402, VR 1998 nrs. 28, 29 en 30 met noot Bouman onder nr. 30.

HR 5.12.1997 NJ 1998 nrs. 400, 401 en 402 met noot Hijma onder nr. 402, VR 1998 nrs. 28, 29 en 30 met noot Bouman onder nr. 30 (Sinterklaas-arresten)

Regresnemende verzekeraar. Na door art. 6:101 lid 1 BW primair geëiste causaliteitsafweging kan ook nog billijkheidscorrectie aan orde komen, waarbij rekening moet worden gehouden met alle relevante omstandigheden aan zijde bestuurder en aan zijde verkeersslachtoffer, waaronder ernst van ieders fout en mate waarin hun gedragingen hen kunnen worden verweten. Billijkheidscorrectie zal doorgaans slechts tot bijstelling van beperkte omvang kunnen leiden.

lagere rechters

Gerechtshof Arnhem 16.11.1999 NJ 2000 nr. 727

Aanrijding tussen motorrijtuig en 12-jarig kind. Regresvordering op WAM-verzekeraar. Geen overmacht. Causale verdeling automobilist 40%, kind 60%. Geen billijkheidscorrectie. Vervolg op HR 2.6.1995 NJ 1997 nr. 700 met noot Brunner onder nr. 702 (Marloes de Vos).

Gerechtshof Arnhem 7.12.1999 VR 2000 nr. 90

Aanrijding bromfietser/fietser. Beiden hebben met 50% aan ongeval bijgedragen. Vanwege ernst letsel van fietser (levenslange invaliditeit) eist billijkheid dat bromfietser voor 100% aansprakelijk is.

Rechtbank Rotterdam 19.5.2004 NJF 2004 nr. 517

Meerijden in auto met onder invloed van alcohol verkerende bestuurder levert voor passagier die van toestand bestuurder op hoogte was of had behoren te zijn, in beginsel eigen schuld op. In casu 50%.

Gerechtshof Arnhem 12.2.2008 NJF 2008 nr. 178

26-jarige fietser, die met losse handen en slingerend naar links uitwijkt, wordt door twee auto's aangereden. Voorste automobilist had snelheid moeten aanpassen en achterste had meer afstand moeten houden van zijn voorganger. Beide hadden fietser niet moeten inhalen. Hun fouten hebben niet meer bijdragen aan ontstaan ongeval dan gedragingen van fietser. Op grond van billijkheidscorrectie (ernst letsel, leeftijd fietser en ernst en mate verwijtbaarheid van over en weer gemaakte fouten) dienen automobilisten 80% van schade te vergoeden.

Rechtbank Utrecht 8.7.2009 JA 2009 nr. 137

Passagier die bij eenzijdig ongeval uit auto wordt geslingerd, loopt letsel op. Aangesproken WAM-verzekeraar van auto doet beroep op eigen schuld passagier omdat zij achterin op schoot van drie medepassagiers lag en geen gordel droeg. Rechtbank laat causale verdeling in midden, omdat gelet op uiteenlopende ernst van normschendingen en mate van verwijtbaarheid gedragingen bestuurder alsmede ernst van letsel passagier billijkheidscorrectie dient te worden toegepast op grond waarvan vergoedingsplicht WAM-verzekeraar geheel in stand blijft. Hierbij is strafrechtelijke veroordeling van bestuurder van belang.